Antecedentes

O grupo vigués Toysal pretende instalar en Teo (A Coruña) a finais do ano 2017 unha planta de reciclaxe para o tratamento anual dunhas 90.000 toneladas de residuos de orixe animal, xurros e lodos para a obtención de biogás e fertilizantes na canteira abandoada de A Casalonga.

Prevista na parroquia de Calo, no espazo que anteriormente ocupou unha mina a ceo aberto en Casalonga, situaríase a tan só 400 metros dun núcleo de poboación e ocuparía uns 135.000 metros cadrados, a menos de dous quilómetros de onde viven 4.000 persoas e a uns seis doutras
50.000.

A veciñanza, alarmada e resolta a impedir por todos os medios legais a instalación, vén de constituír unha plataforma coa que intentar evitar a chegada dun proxecto que require da autorización da Xunta.

A solicitude da empresa para instalar esta planta chegou a mediados de decembro ao Concello de Teo, que requiriu máis detalles e que recibiu o proxecto a finais de xaneiro e o informe técnico en marzo.  A Xunta solicita un informe urbanístico vinculante ó concello sobre o proxecto e  o concello emite un informe negativo que conleva en Setembro de 2018 o arquivo do proxecto. Inmediatamente a empresa plantexa que vai a explotar a canteira e que aspira a encher o oco mineiro con preto de 10 millóns de toneladas de residuos de varias tipoloxías cunha última capa de tecnosolos feitos de novo con xurros, lodos de depuradoras e outros. Un segundo informe municipal conleva o arquivo deste plan por razóns de novo urbanísticas.

No mes de Decembro de 2018 a empresa rexistra na dirección xeral de minas un novo proxecto de explotación e restauración con pequenas modificacións que salvan a problemática urbanística.

A canteira situase nun lugar nada axeitado, achegado a núcleos de poboación poboados e cuxa calidade de vida sería degradada. produciranse numerosos riscos e afectacións varias, tanto medioambientais como socieconómicas.

Segundo os propios datos incluídos no plan de restauración presentado pola empresa na dirección xeral de minas en Xaneiro deste ano o plan de restauración supón o seguinte:

  • Baleirado do alto de Santa Clara ata un nivel uns 7m por riba do nivel do lago explanando ata preto do hipódromo de Texexe.

  • Afección do plan de restauración a fincas que non son propiedade da empresa na vertente de Texexe

  • Recheo do oco ata o nivel inicial con 10 millóns de m3 de:

    -Residuos da prospección, extracción de minas e canteiras e tratamentos físicos e químicos de minerais

    -Residuos de procesos térmicos

    -Residuos da construción e demolición

    -Fraccións de residuos municipais

    -Lodos procedentes da planta de tratamento

  • Última capa de 30 cm (170.000 Tn) con arredor dun 90% de Tecnosolos (solos producidos a partir de lodos de depuradoras, puríns, restos de conserveiras, residuos orgánicos de diversas índoles, cinsas de incineración de outros residuos,… sen aclarar si se traerán fabricados ou se fabricarán na canteira.

  • Un camión de gran tonelaxe cada 4 ou 5 minutos de media con picos de máis de un por minuto

  • Dentro dos residuos inertes poden entrar fraccións de tóxicos. Con só chegar ó 1% suporían 100.000 Toneladas de sustancias potencialmente tóxicas.

    TODO ISTO SUPOÑENDO QUE A EMPRESA SE MOVESE OS PRÓXIMOS 30 ANOS DENTRO DA LEGALIDADE ACTUAL,.si a evolución no tempo derivara cara ás situacións actuais das canteiras de Miramontes ou Touro nin que dicir ten que o escenario real sería moito peor

Alén disto, foron as últimas modificacións na Lei do Solo no ano 2016 as que permiten que proxectos deste tipo poidan optar a situarse en solos tan achegados a núcleos de poboación.

Entre as accións máis inminentes, cómpre preparar as alegacións para presentar ante a Xunta, que é a administración da que depende o permiso final.

Cómprelle á Plataforma explicar a cidadanía os riscos e problemas que provocaría esta planta de reciclaxe en Teo e na súa contorna.

Ese é o obxectivo desta páxina.